بازی با جان دانش‌آموزان؛ وقتی بازسازی مدارس به تهدیدی برای امنیت تبدیل می‌شود

با آغاز سال تحصیلی، انتظار می‌رود مدارس به‌عنوان امن‌ترین محیط اجتماعی برای کودکان، بستری آرام و آماده برای تعلیم و تربیت باشند. اما آنچه در یکی از مدارس ابتدایی اسلام‌آبادغرب رخ داده، خلاف این انتظار است. تخریب و انباشت حجم بالای نخاله‌های ساختمانی در فضای مدرسه، نه‌تنها محیطی ناآرام و ناسالم ایجاد کرده بلکه تهدیدی مستقیم برای سلامت جسمی و روانی دانش‌آموزان محسوب می‌شود.

مسئله اینجاست که سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس به‌عنوان متولی اصلی این حوزه، چرا عملیات بازسازی را درست در آستانه و همزمان با بازگشایی مدارس آغاز کرده است؟ تجربه نشان داده ادامه چنین پروژه‌هایی در ایام آموزشی، بارها زمینه‌ساز حوادث ناگوار برای دانش‌آموزان شده است؛ حوادثی که می‌توانست با یک مدیریت زمانی صحیح به‌سادگی پیشگیری شود.

از منظر اجتماعی، وجود نخاله‌های ساختمانی و تجهیزات نیمه‌کاره در محیط آموزشی، پیام روشنی دارد: امنیت و آسایش دانش‌آموزان در اولویت تصمیم‌گیران قرار ندارد. این بی‌توجهی می‌تواند اعتماد والدین به نظام آموزشی را نیز خدشه‌دار کند.

مسئولان مربوطه باید پاسخ‌گو باشند؛ چراکه امنیت دانش‌آموزان خط قرمز است و کوچک‌ترین حادثه‌ای در این زمینه، قابل توجیه نخواهد بود. انتظار می‌رود سازمان نوسازی مدارس با برنامه‌ریزی صحیح، پروژه‌های عمرانی را یا پیش از آغاز سال تحصیلی به پایان برساند یا تا زمان تعطیلات به تعویق بیندازد. آینده کودکان، جایی برای آزمون‌وخطا ندارد.علی فرخی