#هم سوزی_زمین_و_ماه

وقتی کوه‌های ملیه نی در سکوت می‌سوختند؛ شعله‌ها از دل خاک برمی‌خواستن و دامن درختان را می‌بلعیدن سیاهی خاکستر، رگ‌های زمین را خط‌خطی میکرده و صدای سوختن، مثل ناله‌ای فروخورده در هوا می پیچید .

اما در دل این همه تلخی، ماه طلوع کرده است؛ گرد و کامل، اما نه آرام. انگار آتش کوه‌ها در جان او نیز افتاده و شعله‌ای پنهان در دلش می‌سوزد. ماه، همان شاهد خاموش شب‌ها، حالا همدرد زمین شده بود ؛ بر فراز آسمان، آتشی دارد که از درد خاک شعله‌ور شده است.
«تصویر کسوف ماه و آتش ملیه نی روایت این حقیقت تلخ است»
وقتی زمین می‌سوزد، آسمان هم آرام نمی‌ماند.
وقتی ریشه‌ها می‌میرند، حتی ماه هم دلش آتش می‌گیرد/ #علی_فرخی