اسلام‌آباد غرب، یکی از شهرهای غربی کشور، در سال‌های اخیر با افزایش نگران‌کننده آمار خودکشی، به‌ویژه در میان جوانان ، روبه‌رو شده است. گزارش‌ها و آمارهای محلی حکایت از بحرانی خاموش دارند که اگر جدی گرفته نشود، می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای جامعه به‌دنبال داشته باشد.
▪️ طبق بررسی‌های انجام‌شده، عوامل متعددی در بروز این وضعیت نقش دارند:

1.  بیکاری و فقر اقتصادی: نرخ بالای بیکاری، به‌ویژه در میان جوانان تحصیل‌کرده، موجب ناامیدی و احساس بی‌هویتی شده است.

2.  فشارهای خانوادگی و اجتماعی: ساختار سنتی و گاه بسته خانواده‌ها، به‌خصوص برای دختران و زنان جوان، محدودیت‌هایی ایجاد کرده که باعث سرخوردگی و کاهش انگیزه برای ادامه زندگی شده است.

3.  نبود زیرساخت‌های سلامت روان: کمبود روان‌شناس، مشاور و نهادهای حمایتی در منطقه باعث شده افراد درگیر بحران‌های روحی، کمک مؤثری دریافت نکنند.

4.  تابو بودن صحبت درباره افسردگی و خودکشی: فرهنگ حاکم، بیان مشکلات روانی را نوعی ضعف تلقی می‌کند و این سکوت، زمینه‌ساز وخامت بیشتر شرایط روحی افراد می‌شود.

🔸 بسیاری از کارشناسان بر این باورند که رفع بحران نیازمند اقدامات فوری و چندبُعدی است: از ایجاد اشتغال و آموزش مهارت‌های زندگی گرفته تا توسعه خدمات سلامت روان و شکستن تابوی گفت‌وگو درباره مشکلات روحی.

👈 وقت آن رسیده که خودکشی را نه به‌عنوان یک «خبر تلخ» که به‌عنوان یک «هشدار جدی» ببینیم/نگین فرخی کارشناس مددکاری اجتماعی